اقتصاد عمان

Muscat-Oman

اقتصاد عمان

عمان یک کشور روستایی ، کشاورزی است و ماهیگیری و تجارت خارج از کشور برای جمعیت ساحلی مهم است. نفت در مقادیر تجاری در سال 1964 در عمان کشف شد و اولین بار در سال 1967 صادر شد. پس از آن تولید و صادرات نفت به سرعت بر اقتصاد کشور تسلط یافت. درآمدهای نفتی تقریباً دو پنجم تولید ناخالص داخلی (GDP) و حدود سه چهارم درآمد دولت را نشان می دهد.با پیش بینی تخلیه نهایی ذخایر نفتی ، دولت در سال 1996 طرحی را برای دوره پس از نفت آغاز کرد که بر توسعه منابع گاز طبیعی کشور برای تأمین سوخت صنعت داخلی و صادرات به صورت گاز طبیعی مایع (LNG) متمرکز بود.عمان علاوه بر اجرای سیاست خود در زمینه نیروی کار داخلی ، به دنبال ایجاد تنوع در اقتصاد خود و خصوصی سازی آن نیز بود. در اواخر دهه 1990 ، برنامه خصوصی سازی بیش از برنامه های سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (کویت) ، کویت ، قطر ، عربستان سعودی ، بحرین و امارات متحده عربی پیشرفت کرده بود. از ویژگیهای بارز این برنامه می توان به گسترش بازار سهام کشور ، فروش چندین شرکت دولتی و ایجاد فضای سرمایه گذاری آزادتر اشاره کرد. شورای همکاری خلیج فارس تا حدی به توسعه کشور کمک کرده است.

کشاورزی و ماهیگیری

کشاورزی عمدتاً برای امرار معاش انجام می شود و فقط حدود پنج درصد از جمعیت را به کار می گیرد. سیستم آبیاری فلاج مدت طولانی است که از یک رویکرد محصول سه طبقه پشتیبانی می کند (به عنوان مثال ، سه محصول پرورش یافته در ارتفاعات مختلف در همان قطعه) ، با خرما در بالا. درختان آهک ، موز یا انبه در سطح میانی. و یونجه (لوسرن) ، گندم و سورگوم در سطح زمین. سبزیجات ، خربزه ، موز و خرما مهمترین محصولات کشور هستند. آهک هایی که در واحه های داخلی کشت می شوند با ماهی از مناطق ساحلی و همچنین صادرات به خارج از کشور معامله می شوند. انگور ، گردو ، هلو و سایر میوه ها در فلات مرتفع کوه کشت می شود. ظفار همچنین نارگیل و پاپایا تولید می کند. اگرچه تولیدات کشاورزی برخی نیازهای محلی را برآورده می کند ، اما بیشتر مواد غذایی باید از کشور وارد شود. بسیاری از خانواده های روستایی بز نگهداری می کنند و عمان به دلیل پرورش شتر مشهور است. گاو در مناطق کوهستانی ظفار پرورش داده می شود.

مهاجرت بخش عمده ای از نیروی کار به کشورهای همسایه قبل از سال 1970 باعث شد مزارع در معرض آزار قرار گیرند و سیستم های آبیاری خراب شوند. در تلاش برای كاهش وابستگی این كشور به واردات مواد غذایی ، دولت با ایجاد ایستگاه های تحقیقاتی و مزارع مدل در امتداد ساحل البینه و ظفار و همچنین كارخانه های فرآوری خرما در الروستاق و نزاوا سعی در تحریک تولید كشاورزی داشته است. دولت همچنین با تهیه قایق و موتور ، تاسیسات سردخانه و حمل و نقل ، توسعه ماهیگیری تجاری را تشویق کرده است. در دهه 1990 ایالات متحده كمكهایی به عمان برای توسعه شیلات بالقوه بزرگ خود در خلیج عمان و دریای عرب ارائه داد.

منابع و قدرت

تولید نفت خام در سراسر اوج شکوفایی نفت در دهه 1970 زیاد بود و کاهش قیمت نفت در دهه 1980 دولت را وادار به افزایش بیشتر تولید کرد تا بتواند درآمد خود را حفظ کند. این سیاست در سال 1986 و هنگامی که عمان از سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) پیروی کرد و تلاش کرد تا از طریق کاهش تولید با هدف کاهش عرضه جهانی نفت ، سطح قیمت ها را حفظ کند ، تغییر داده شد. تولید مجدداً در دهه 1990 افزایش یافت و در اوایل قرن 21 تولید نفت این کشور تقریباً سه برابر میزان دهه 1970 بود. با این حال ، عمان هنوز از صفوف بزرگترین صادرکنندگان نفت در جهان عقب است.چندین معدن مس و یک کارخانه ذوب در اوایل دهه 1980 در یک محل استخراج معدن باستان در نزدیکی چور افتتاح شد ، اما سطح تولید به طور قابل توجهی کاهش یافته است. کرومیت نیز به مقدار کم استخراج می شود. ذخایر ذغال سنگ در الکامل برای بهره برداری و استفاده بالقوه ، به ویژه برای تولید برق مورد کاوش قرار گرفته است. پروژه های اکتشافی که از اواسط دهه 1980 برای کشف بیشتر گازهای طبیعی غیرمجاز آغاز شد ، موفقیت آمیز بوده و خطوط لوله از میادین گازی در ییبل به مسقط و سور و ایزکی احداث شد. در اواخر دهه 1990 ذخایر شناخته شده گاز طبیعی دو برابر کمتر از یک دهه قبل بود. تاسیساتی برای مایع سازی گاز طبیعی در قلعه افتتاح شد و در سال 2000 عمان شروع به صادرات LNG کرد.

حمل و نقل و مخابرات

عمان دارای چندین بندر است که از جمله آنها می توان به بندر قابوس در سلاله و مطرح (قبلا بنام بندر رایسوت) و الفول اشاره کرد که همگی پس از 1970 ساخته شده اند. در اواخر دهه 1990 کار به روزرسانی و گسترش بندر صنعتی در شور آغاز شد. سلاله مورد بازسازی اساسی قرار گرفت و در سال 1998 به عنوان یکی از بزرگترین پایانه های کانتینر جهان افتتاح شد. حمل و نقل بین المللی بندر را سایت تخلیه بار در خلیج فارس می دانند. تجارت مهم بین خاکی توسط دهکده های چوبی سنتی انجام می شود. این دو فرودگاه اصلی در الصب ، در حدود 19 مایلی (30 کیلومتری) مسقط و در سلاله واقع شده اند. هواپیمای عمان ایر به عنوان خطوط هوایی شاخص دولت فعالیت می کند و در داخل و خارج از کشور فعالیت می کند. از سال 1970 یک شبکه مدرن از جاده های آسفالته و ماسه ای تقریباً از هیچ چیزی ساخته نشده است تا بتواند همه سکونتگاه های اصلی کشور را به هم پیوند دهد. حدود یک چهارم این شبکه آسفالت شده است. این کشور هیچ راه آهن ندارد ، اگرچه از سال 2008 برنامه ریزی شده است تا یک شبکه ریلی در سراسر کشور ساخته شود که برای اتصال به یک شبکه راه آهن منطقه ای در میان کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس ساخته شده است.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *